![]() |
Vragen? Bel 035 625 06 09 of
mail ze via het contactformulier |
|
Door: Mariska Aantjes
Arbeidsrechtadvocaat
Wanneer een werknemer zich ziek meldt en de werkgever accepteert de ziekmelding niet en geeft deze niet door aan de arbodienst, mag de werkgever het loon dan opschorten als de werknemer toch thuis blijft? Het Gerechtshof in Den Bosch boog zich laatst over deze vraag in een opvallende kwestie.
Begin 2010 ontving een bedrijf een anonieme brief waarin de slechte sfeer en werksituatie in het filiaal aan de orde worden gesteld, waarvoor de bedrijfsleidster en haar assistente volgens de anonieme briefschrijvers verantwoordelijk zouden zijn. Het personeel werd bij elkaar geroepen in een poging te achterhalen wie de brief had geschreven en om te bespreken of men zich in de beschuldigingen herkende. Alle werknemers hebben daarna schriftelijk verklaard afstand te doen van de inhoud van de brief. De directie heeft vervolgens een paragnost ingeschakeld en deze gevraagd te achterhalen wie de brief heeft geschreven. De paragnost wees een 62-jarige werkneemster aan die vanaf 1986 voor het bedrijf werkte als verkoopmedewerkster. Deze werkneemster ontkende echter de brief te hebben geschreven en meldde zich een dag later ziek. Het bedrijf liet diezelfde dag weten de ziekmelding niet te accepteren en deze niet door te geven aan de arbodienst. Ook werd haar medegedeeld dat wanneer zich drie dagen later niet op het werk zou verschijnen, het loon niet meer zou worden betaald. Dat gebeurde ook. De bedrijfsarts heeft twee weken later geoordeeld dat werkneemster ziek is vanwege een arbeidsconflict en adviseert mediation. De werkneemster geeft aan hieraan graag te willen meewerken; de werkgever stelt dat zij zichzelf als mediator ziet en dat werkneemster zich door haar houding onmogelijk heeft gemaakt bij haar collegas. De vrouw diende vervolgens een loonvordering in. De kantonrechter heeft de loonvordering van de werkneemster toegewezen, omdat het niet aan de werkgever is de ziekmelding niet te accepteren; het bedrijf had in dat geval maar een second opinion moeten aanvragen bij het UWV. |
Het bedrijf laat het er echter niet bij zitten en gaat in hoger beroep. Het Gerechtshof in Den Bosch oordeelt dat het bedrijf de ziekmelding van de werkneemster niet heeft geaccepteerd en niet heeft doorgegeven aan de arbodienst. Het bedrijf heeft daarmee de beoordeling of er al dan niet sprake was van ziekte, aan zichzelf gehouden. Ten onrechte, want de werkgever had daarvoor volgens het Hof een arbo-arts (bedoeld zal zijn een bedrijfsarts) moeten inschakelen. Alleen die kan beoordelen of een werknemer ziek is of in staat is om te werken. Terecht is de kantonrechter afgegaan op de brief van de bedrijfsarts die ondubbelzinnig heeft geconcludeerd dat werkneemster ziek was vanaf haar ziekmelding. Het Hof bekrachtigt dan ook de uitspraak van de kantonrechter; die is er terecht vanuit gegaan dat werkneemster ziek was en heeft de loonvordering terecht toegewezen. Omdat werkneemster op flexibele basis werkte, moet de loonvordering bovendien worden bepaald op basis van het gemiddeld verdiende loon over de laatste zes maanden dat zij feitelijk werkte. Opvallend is dat dit gemiddelde loon moet worden betaald totdat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal zijn beindigd. Verder past het Hof de maximale wettelijke verhoging toe van 50% over het te laat betaalde loon en kent zij wettelijke rente toe. Het bedrijf wordt bovendien veroordeeld binnen een week de salarisspecificaties aan de vrouw te verstrekken en de ziekmelding in de administratie te verwerken op straffe van een dwangsom van EUR 5.000 per dag. De moraal van dit verhaal: alleen een bedrijfsarts (dus ook geen huisarts of medisch specialist) is bevoegd te oordelen of een werknemer arbeidsgeschikt is of niet. Een weigering van de werkgever om een ziekmelding te accepteren van de werkneemster, maakt dat niet anders. De werkgever had er wellicht beter aan gedaan een arbeidsrechtadvocaat in te schakelen in plaats van een paragnost.
|